ZELFS HET VERLEDEN NIET
Ondertitels: ITS Goso
Afgeschermd nummer.
Hallo? Met wie spreek ik? Wat wilt u? Hallo!
Hallo?
Hallo!
Hallo? -Hallo, met mamma.
Is het jouw popje dat in de auto hangt?
Heb jij iets aan de binnenspiegel gehangen?
-Nee. Waarom bel je? -Ik wil weten hoe het gaat.
Goed hoor. Weet je wat we hebben gehad?
Wat dan? - Pizza!
Mamma, zal ik vertellen wat ik vandaag op school had?
We deden Zweeds..
..en toen hadden we fruit. En toen..
..en toen pauze en weerkaart en toen heeft Erika ons gehaald.
-Wanneer kom je? -Ik ben onderweg.
Shit!
Mamma? Hallo?
Mamma?
Hallo, mamma?
Hallo? Sorry, er is iets gebeurd. Ik bel straks nog eens. Doeg!
Mijn god, hoe lang is dit al gaande? -Een paar weken.
Ja, ik weet het. Maar ik vertel het je nu toch.
Er is elke dag een paar keer gebeld.
Maar als ik opnam gaf er niemand antwoord.
Je kent het - je denkt dat je overdrijft. Je voelt je paranoďde.
Ik had de kinderen bij me kunnen hebben.
Waarom? -Misschien een crimineel die wraak wil.
Of een ontevreden slachtoffer.
Wat betekent dit dan?
Geen idee.
Deze houd ik. Ek geeft je een lift.
Ik zorg dat er vannacht iemand bij je is. Je mag absoluut niet alleen zijn.
Zo doen we het.
Juist ja. Was jij de beste die ze konden vinden?
Het is laagseizoen. Geniet er van. Heb je een boterham of zo?
Waarom naar de grote Karlsö? -Het was na het afstuderen.
Tegenwoordig gaan er alleen meiden heen. -Snel kapsel.
Hoe bedoel je?
Wil je er over praten? -Wat zal ik zeggen? Ik had veel haar.
Serieus, Maria. -Wat is er te vertellen?
Ja, ik was doodsbang. Maar het is goed gegaan.
Ik voel me goed. Ik hoef toch niet te doen alsof dat niet zo is?
Zo. kom maar.
Ga zitten. -Goed, maar waarom wilde je niet mee?
Acht meiden die elkaar in 150 jaar niet meer hebben gezien.
We beseffen ons hoe oud we zijn geworden.
Is dat zo erg? -Nee, maar ook niet leuk.
Pak uit de koelkast wat je wilt. De aardbeien zijn voor de kinderen.
Welterusten. -Slaap ze.
Hoi.
Welterusten!
Mamma, er is iemand voor het raam! -Ga naar Emil.
Ik kijk aan de achterkant.
Nee, ga naar binnen! Naar binnen en doe de deur op slot!
Maria!
Kom.
Lazer op, verdomme!
De sporen eindigen bij het bos.
Maar er heeft iemand buiten rondgelopen.
Voor jouw raam en dat van de kinderen.
Ek heeft de auto bekeken. Het was geen ongeluk.
De remleidingen zijn doorgesneden. - Lieve hemel...
Als ik je vraag een tijdje weg te gaan, kan dat?
Ja, als mamma en pappa een paar dagen op de kinderen kunnen passen.
En wie past er dan op jou?
Alstublieft.
We gaan een groepsfoto maken. Hier opstellen.
Een beetje hoger, Jenny.
Heeft iemand een tas? Dat is perfect.
Schiet op, ik heb honger.
Zijn jullie klaar? Tien, negen, acht...
...zeven, zes, vijf, vier, drie... Klaar? ...twee, een.
Ja!
Ik heb dezelfde als toen. -Ja? Hoe weet je dat nog?
Hoe heb je dat voor elkaar gekregen? Het eiland is dicht in deze tijd van het jaar.
Een van de bestuurders hier is 27 kg afgevallen. Door wie, denk je?
Jenny...
Er mag hier niemand komen tot de vogels in het voorjaar gebroed hebben.
Niet te geloven dat we hier nog eens samen terug zouden komen.
Nee, alles is nog net als toen. - Geweldig. Ik zie je beneden.
De laatste zes jaar doet hij niks. Geen overtredingen bij ons bekend.
Hij werkt als barman in een kroeg in een voorstad van Stockholm.
Zwaar depressief, zware medicijnen. Al zes maanden ziekteverzuim.
Is dat alles? - Nee niet helemaal.
Hij is een week geleden gepakt bij een snelheidscontrole.
Waar? - Hier op Gotland.
Een week geleden? Dat is precies toen het bellen begon.
Wat is er met zijn dochter gebeurd? -Verkracht op weg van de bus naar huis.
Hier in de stad. De dader is niet gevonden en Sundberg heeft Maria aangeklaagd.
Omdat Maria het onderzoek leidde, zou ze het eens ''moeten bezuren''.
Elke dag is als een gouden schaal Tot de rand gevuld met wijn
dus drink mijn vriend, drink, zon en geur want dit is jouw dag.
Proost!
Proost. Ik haatte het koor.
Als iemand had gezegd dat ik dat vrijwillig zou zingen had ik het niet geloofd.
Twintig jaar zonder zichtbare sporen. -Daar drink ik op.
Nou, vooruit met de geit dan maar. Ik ben lerares voortgezet onderwijs.
Ik woon nog steeds in Enköping. Geen vaste relatie.
Hoeveel losse?
Vooruit, vertel ons wat meer. Iets lekkers uit je single-leven.
Nu is iemand anders aan de beurt. -Goed, ik dan. Ik woon in Göteborg.
Ik ben econoom en heb twee kinderen - Eva en Sigge.
Ik ben op mijn 19e en 28e getrouwd en even vaak gescheiden.
Wat triest! -Ja. Daar ben ik een expert in.
Ja. De volgende.
Jenny. -Wat moet ik zeggen?
Ik werk in een callcenter.
Ik woon nog in Enköping...zoals jullie wel begrijpen. Ik zou verhuizen..
Maar dat heb ik gedaan. Zij kreeg een baan en ik kon mijn baan meenemen.
Ze woont in een herenhuis met een tuin. - Daar woon je prima, zuster.
Het is prima voor een alleenstaande vrouw. -Dat zal wel!
Okay, mijn beurt.
Ik woon in Stockholm. Ik huur er een kleine studio.
Ik was vijf jaar correspondent voor Dagens Nyheter in het Midden Oosten.
Geen man, geen kinderen.
Cissi. -Mijn god...
Kom op!
Cissi, Cissi...
Ik ben kapster. Twee kinderen.
Jongens - tweelingen net als jullie.
Bijna eeneiige tweelingen. Anton en Elliot.
Ik woon er ook nog. Net als Helén en Jenny.
En Jessica.
Het is zo jammer dat ze er niet is.
Ze wilde niet. Wat hadden we moeten doen? Haar hier naar toe slepen?
Wat heeft ze gezegd? Wat was de reden?
Ze heeft mij gebeld. -Wat zei ze?
Niets bijzonders. Maar het is vast niet leuk om hier met een rolstoel te zijn.
Ik vond haar onbeleefd? -Proost.
Proost.
Ik heb me altijd afgevraagd... Hoe is het om politieagent te zijn?
Wat zal ik zeggen? Het is niet zo spannend als het klinkt.
Niet? Is het niet gevaarlijk? Ben je wel eens bang?
Hoe gaan we het hier drie dagen volhouden?
Is het al op? Jezus, wat drinken jullie. Ik haal nog wat.
Hallo? -Hoi, Maria, ik ben het.
Maak je niet ongerust. We zijn een vent op het spoor die Sundberg heet.
Ik wist het. Is hij op het eiland?
We denken op Gotland. We zijn onderweg naar een scheepswerf in Fĺrösund.
Ik dacht dat je wilde weten wat wij doen terwijl jij feest viert.
Beloven jullie me te bellen? - Dat doen we. Ontspan je.
Ja, dat zal ik doen. Doei.
Contact met het vasteland?
Waarom noemen ze het nazomer als het niet eens warm is?
Neem deze.
Ik heb gehoord, dat je man is overleden.
Het is al bijna vijf jaar geleden, dus...
Je wilt er misschien liever niet over praten?
Misschien niet.
Waarom trokken we op school niet meer met elkaar op. Jij en ik?
Jij ging immers om met Vickan. -Ja, dat was zo.
Het is misschien niet te laat.
Komen jullie? -Ja. Ik neem deze mee!
Wordt wakker!
Wordt wakker! - Jenny! wordt wakker!
Wat is er? -Therese... Ze is daar buiten.
Therese!
Mijn hemel! Therese... Jezus...
Ademt ze? -Wat.
Ademt ze! - Nee
Mijn god! -Verdorie! Ik ga bellen.
Nee, achteruit!
Wat gebeurt hier verdomme, Maria? -Wacht.
Er moet hier iemand zijn. -Ik kan mijn telefoon niet vinden!
Naar binnen jullie. Wij bellen de politie. Naar binnen.
Kun je hem vinden, Maria? - Nee?
Iedereen is zijn GSM kwijt. Ze zijn allemaal weg.
Is er ergens anders een telefoon? -Kom.
Wat is er aan de hand? -Heb je er een gevonden?
Cissi, alstublieft. -Laat haar huilen.
Het is leeg hier. -Niets.
We moeten hier nu weg. -We pakken onze spullen...
...en zien elkaar in de eetzaal. Zo snel als mogelijk. Goed?
Ga twee aan twee en houdt alle deuren op slot.
Ik moet je iets vragen.
Ik heb je daar buiten gezien.
Mijn eerste gedachte was dat jij iets weet dat wij niet weten.
Ik begrijp niet waar je het over hebt.
Iedereen is nu vreselijk bang. Jij weet vast waarvoor.
Moet ze daar buiten blijven liggen? -We mogen niets verplaatsen.
Laten we haar daar gewoon liggen? -Ze is dood.
Maar vraag haar om toestemming. -Houdt op!
We geven het over aan de politie. Wij kunnen nu niets doen.
Heeft iemand iets gezien of gehoord toen ze naar buiten ging?
Ik wil naar huis. Victoria, ik wil hier niet blijven.
Dat gaat nu niet. Niet in dit weer.
Verdomme! Je had een vaarbewijs moeten halen.
Alstublieft, het is donker, onweer en storm. Het is niet verantwoord.
Goed...
Is er een radio in de boot? Nou? -Nee.
Wat? Is er geen radio?
Nou...
Dan wachten we tot morgen als Victoria het wel aandurft te varen.
We moeten Therese bedekken. - We mogen niets doen. Het is een politiezaak.
Er kunnen vogels of dieren komen.
Houdt op! Dat gebeurt niet...
Heb je je camera bij je?
Meiden... Victoria, Jenny, Helen...
Karin. - Pak haar bij haar trui.
Een, twee, drie!
Hierheen.
Weet je zeker dat je het gezien hebt? -Ja, ik denk van wel.
Als het niets is, dan maakt het niet uit. Ik vind dat je het haar moet vragen.
Goed
Ze moet het weten.
Doe je mee?
Wat is er? -Ik zag dat je iets in je kamer verborg.
Heb je een pistool bij je?
Als dat zo is, weet je dan of die er nog ligt?
Heb je het gecontroleerd? Anders heeft hij nu misschien een pis.....
Het is jou ook opgevallen, nietwaar?
Wat? -Therese zag er net zo uit als jij.
Even lang haar en met jouw shawl. Van achteren leek ze net op jou.
Het gaat om jou, nietwaar? -Wat is er aan de hand?
Ja, kortgeleden ben ik bedreigd.
Ik weet niet door wie en waarom.
We hebben besloten dat ik een tijdje uit zicht zou blijven.
Oh Jezus... -Dus jij hebt die gek meegenomen?
Waarom heb je niets gezegd? Je had het ons moeten vertellen.
Het is jouw schuld dat zij dood is.
Cissi... -Begrijpen jullie? Het is haar schuld.
Jezus! Kan iemand haar kalmeren?
Stil! -Stop er mee haar te vernederen?
Ik kan niet tegen dat afkammen. -Wie zegt dat ik vernederd ben?!
Ik wilde je alleen maar helpen. -Ik heb jouw hulp niet nodig.
Het is misschien zielig naast je ouders te wonen..
..en belachelijk je eerste vriendje te trouwen.
Maar ik ben liever zielig en belachelijk..
..dan iemand die uit eigenbelang voor elke man haar benen spreidt, zoals jij.
We zijn volwassenen, geen kinderen meer? -Zij niet. Die smerige hoer.
Beheers je. We zijn allemaal moe. -Ze heeft altijd op me neer gekeken.
Dat is nu toch niet belangrijk? -Mogen we het daar niet over hebben?
We mogen het niet hebben over jou pistool en over Helén. Wat mogen we wel?
Dan wordt je boos. politielompheid! -Denk je dat dit een klotengrap is?
Behandel me niet als een kind! -Stop dan je zo te gedragen.
Beheers je, je maakt het alleen maar erger.
Over een uur is het licht. Denken jullie dat we dat redden?
Helén...
Helén!
Ik zie haar nergens. - Je moet de deur niet open laten.
Ik had het niet moeten zeggen. Ik moet haar vinden.
Hallo? Helén?
Helén!
Hier ook niet.
Helén!
Helen!
Helén!
Kun je haar vinden? -Nee.
Waar is Cissi? We moeten bij elkaar blijven.
Maria!
shit...
Verdomme!
We moeten hier nu weg. -Ik ga niet in dit weer.
Dan doe ik het. Terug. Neem Jenny mee. blijf niet hier.
Sundberg! Roger Sundberg!
Hallo!
Politie!
Hallo!
Ek...
Potverdomme...
Dat is zwaar kloten.
Die kan Maria niets meer aan doen. -Verdomme...
Zelfmoord. Die vent heeft zich zelf in zijn kop geschoten. Stuur een auto.
Kom.
Dat voelt zeker goed, hé?
Het was niet jouw schuld. Het kwam niet door jouw shawl.
Iemand zit achter ons allemaal aan.
Oei, hoe gaat het? -Help haar even.
Help haar zelf. Nee, dan wordt mijn jas vuil.
Doe maar als altijd en denk alleen aan je zelf.
Is het goed? -Nee. Waarom heb je niets gezegd?
Ik bedoel het weer. - Jenny, gooi jij los?
Goed. Verdomme...?
Wat is er?
Nee...
Victoria.
Deze vond ik in de boot en die in Heléns kamer. -Waarom heb je niets gezegd?
Hier ben je geen politieagent maar één van ons.
Je moet ons vertellen wat je weet. We zitten samen in de stront.
Ja, .. maar ik kon me niet herinneren waar ik die eerder had gezien. Jenny?
Jij hebt ze gemaakt, nietwaar?
Jij zag hem toch ook liggen in Heléns kamer.
Mijn god, Jenny. Waarom heb je niets gezegd?
Ik heb het niet gedaan. Ik heb poppen gemaakt maar die daar niet.
''We moeten elkaar vasthouden'', zeiden jullie. Het was een aandenken.
Maar niemand herinnerde dat zich nog.
Ondankbare trutten, bedoel je zeker?
Als ik jou was geweest had ik ook niet verteld dat ik ze gemaakt had.
Maar... Jullie denken toch niet dat ik het was?
Het was iemand van ons.
Wat bedoel je? Wat bedoel je?!
Wat? Antwoordt!
Rustig! Zij denkt dat iemand van ons de moordenaar is. Jij of ik.
Of Jenny, of jij. -Karin, dat is genoeg.
Dan ben jij het. Jij bent 'toevallig' je pistool kwijt geraakt.
Wordt het je nu duidelijk?
Cissi... Is het je astma? Rustig maar. - Pak de inhalator.
Die heb ik niet hier. -Ik heb er...twee.
Ik kan ze niet vinden. -Ze kan ze op de trap hebben verloren.
Doe de deur achter me op slot.
Shit! Waar kom jij vandaan? -Je moet het niet alleen doen.
Het is Jenny niet. Ik was steeds bij haar.
Dat denk ik ook niet.
Denk jij dat ik het ben? -Nee, dat denk ik niet.
Wie denk jij dat het is? -Ik heb geen idee.
Zullen we niet liever haar inhalator zoeken.
Ze is hier ergens gevallen.
Victoria...
Hallo? Wie is daar?
Ik ben het. -Jenny? Doe eens open?
Victoria heeft gezien dat jij de inhaler had. Hij zat in je zak.
Denken jullie dat ik het ben? Waarom?
Karin, Cissi en Victoria denken het.
Iemand heeft hem in mijn zak gedaan. -Dat weet ik.
Weet je hoe ik dat weet? Omdat ik de andere inhalator had.
Ik heb hem in mijn zak gevonden. Wie doet ons dit aan?
Geen idee. Open de deur nu. -Nee, de anderen weten niet waar ik ben.
Jenny! Je kunt me hier niet laten!
Kom terug! Open de deur, Je kunt me hier niet laten zitten!
Jenny!
Ik ga met jullie mee naar binnen.
Jenny... zeg wat je me verteld hebt. Niemand zal het je kwalijk nemen.
Waarom dan?
Ik had ook een inhalator in mijn zak. -Wat? Wat zeg je?
Juist. Begrijpen jullie het? Iemand probeert ons tegen elkaar op te zetten.
Je bedoelt iemand van ons? -Nee.
Alleen jij en Cissi zijn hier.
Dan ben jij het zeker.
Zij is zo vreselijk ongevoelig.
Ze geniet er van. -Absoluut...
Twee van onze vriendinnen zijn dood en jij voelt niets.
Vertel me niet wat ik voel.
Weet jij hoeveel doden ik heb gezien? Hoe veel lichamen. Hoe veel bloed?
Weet jij hoeveel verminkte dode kinderen ik gezien heb?
Vergeef me als ik mijn ogen niet uit mijn kop huil voor een paar meiden...
..die ik in twintig jaar niet heb gezien -Genoeg nu.
Karin heeft gelijk. Dit is waarom Jessica niet meekwam.
We zijn niet echt vriendinnen. Niemand voelt dat echt zo.
Toen niet en nu ook niet.
We moeten elkaar vasthouden. We moeten hier weg zonder dat er iets gebeurd.
We hebben geen boot. Ben je dat vergeten? -Nee, maar ik weet wat we moeten doen.
Hoe ver is het daar heen? -Een paar kilometer, maar we moeten.
Het moet mogelijk zijn hem af te zetten - De stroom afsnijden of hem kapot slaan.
Ze merken het direct aan de vaste wal als we iets met de vuurtoren doen.
Dat kun jullie niet echt menen. - We moeten hier zo snel mogelijk vandaan.
Gaan jullie.
Maria, Het spijt me. Maria... -Het is goed. Stop er mee.
Wie heeft een reden om ons te doden?
Niemand, toch? -Niet?
Hartman... De politie uit Enköpings belde. Ze hebben een vermoorde vrouw gevonden.
Waarom bellen ze ons!
Dit was het laatste nummer dat het slachtoffer heeft gekozen.
Maria's GSM.
Alles wat we nu weten: Jessica Ljung, 39 jaar.
Zit al tien jaar in een rolstoel. Ruiter ongeval. Ernstig hals letsel.
Niets wijst op een overval. Geld, GSM en creditkaart zaten nog in haar rugzak.
Ze heeft er bijna een week in gelegen. - En Maria's nummer.
Acht dagen geleden belde ze Maria's nummer voor het laatst.
Hebben we met Maria gesproken?
Dit is Maria's tijdelijke nummer Spreek een bericht in.
Met Hartman. Maria, bel ons zodra je dit hoort.
Cissi... Gaat het? Vooruit. -Ik kan niet meer!
Laat los! -Luister naar Maria!
Ze is zo verdomd goed. We kunnen het allemaal.
Er is daar een boot!
Cissi!
Laat me. Zorg dat je die boot te pakken krijgt.
Hallo! Help!
Hier!
Verdomme! -Het heeft geen zin.
Waar zijn de anderen?
Ik weet het niet.
Maar Jenny, verdomme...
Karin!
Cissi!
Karin!
Hier!
Wat is er gebeurd? -Ik heb mijn voet verstuikt.
Cissi! -Is ze niet bij jullie?
Ze rende naar het bos.
Cissi!
Ik kan niet meer... -Waar zat je?
Waar was je ? -Hier.
Maria... Waar ga je heen?
Wacht hier. Verstop je.
Cissi, we moeten terug. Je moet het proberen...
Verdomme...
Cissi...
O, God.
Ek!
Drink voorzichtig, het is alcoholvrij. -Ha, ha.
Neem nog wat. Je hebt het nodig. -Hoe ben je zo goed geworden?
Je hebt niet een keer je kalmte verloren, gehuild, geschreeuwd of tekeer gegaan.
Niet één keer. -Had ik meer op jou moeten lijken?
Nee, maar menselijker. Misschien een verdomd klein beetje menselijker.
Ik denk dat je dat moet zijn. -Luister niet naar haar.
Probeer de deur open te krijgen Verdomme...
Misschien is er nog een deur. Ik ga kijken.
Niet? -Nee.
Waar zijn de anderen, verdomme? -Dat is niet waar.
Tering. -Jenny! Karin!
Jenny!
Jenny...
Leeft ze nog?
We moeten haar binnen zien te krijgen, Ze is ijskoud.
Vooruit.
Jenny, hoor je me? Vooruit.
Jenny, wakker worden. -Pas op, voorzichtig.
Wat is er aan de hand? Lieve God! Hoe gaat het met haar?
Waar was jij heen?
Waar ben je verdomme geweest? -Wat bedoel je? Ik heb jullie gezocht.
Waar ben je verdomme geweest?! -Laat me los!
Blijf staan!
Rustig maar! Ik was achter de vuurtoren net als jullie!
Waar is mijn pistool?
Waar is mijn pistool?! -Geen idee.
Ik weet het niet...
Jessica Ljung wordt uitgenodigd voor een reünie, zegt nee, iemand vermoordt haar.
Maria zegt ook nee, krijgt rare telefoontjes, iemand probeert haar te vermoorden.
Zodra ze van mening verandert... -...houden de telefoontjes op.
Want dan is ze waar ze moet zijn. Het gebeurt op groot Karlsö.
Okay. Redt je het?
Naar Klintehamn! We hebben al jullie hulp nodig. Ik weet wat voor weer het is.
Maar er is daar een collega in gevaar.
Laat los. laat los!
Schop hierheen!
Je had beter moeten kijken. -Je kon daar niet naar beneden.
''We hebben schijt aan Helén, de kleine hoer.''
Wat?
Ik wilde alleen maar indruk op jullie maken met die kerels.
Toen kwam die kloten schoolreis. Die nacht...
Ik vergeet het nooit... Victoria heeft me een dag later uitgescholden..
..omdat ik jouw vent had ingepikt.
Die vuile Helén had Maria's lekkere avond in de war geschopt.
Het was zo erg voor jou. Maar niemand vroeg mij.
Vroeg waarom? -Ik wilde niet maar hij stopte niet.
Later belde Victoria en zei dat ik me moest schamen.
Ik wist het niet... Waarom heb je niets gezegd?
Jullie wilden het niet weten. - Je had iets moeten zeggen.
Jullie hadden mij al in een hokje geplaatst.
Helén, het spijt me werkelijk...
Het spijt mij ook dat ik ontslagen werd omdat ik niet kon samenwerken.
En spijt dat Markus me verliet omdat hij vond dat ik geestesziek was.
Dat wist ik niet.
Weet je... Toen de uitnodiging kwam zag ik dat als een teken van God.
Helén... Je hoeft hier niet mee door te gaan.
Het is geweldig leuk om er over te praten. -Er is hulp voor je, Helén.
Wacht! Niemand wordt er beter van als je mij neerschiet.
Stop! Alles wordt beter. Het wordt zoveel beter.
Jessica, Therese, Cissi en Jenny zijn buiten, het wordt beter.
Is Jessica dood? -Ze wilde niet komen.
Op je knieën. Op je knieën! -Ik heb kinderen.
Op je knieën!
Niet schieten!
Het spijt me!
Alstublieft, niet schieten.
-Maria, wat gebeurt er?
Ben jij de controle kwijt geraakt? Dat moeten we vastleggen.
Ik kan niet opstijgen in dit weer -Hartman... Er is iets met de vuurtoren.
Stijg op!
Terug!
Helén, het spijt me. Ik had het je moeten vragen.
Ik had moeten luisteren.
Ik had het moeten begrijpen. Het spijt me.
Wij zijn jouw vriendinnen. We willen je helpen.
Ik had met je moeten praten. Ik meen echt wat is zeg.
Helén, vergeef me.
Jij...
Kom.
Het is goed.
We beloofden het contact nooit te verliezen.
Kom, we gaan nu naar binnen.
Jij smerige... !
Helén...
Rustig maar...
NL ondertitels: ITS Goso email: itstitles@gmail.com